در کتاب حزقیال نبی در مورد ظهور حضرت حجت بن الحسن العسکری (علیهماالسّلام) و سرنوشت رژیم اسرائیل و جهانی شدن آیین توحید، و اجرای احکام و حدود الهی در آن عصر درخشان، چنین آمده است:
«... و اما توای پسر انسان! خداوند یَهْوَه چنین میفرماید: که به هر جنس مرغان و به همهی حیوانات صحرا بگو: جمع شوید و بیایید و نزد قربانی من که آن را برای شما ذبح مینمایم فراهم آیید. قربانی عظیمی که بر کوههای اسرائیل، تا گوشت بخورید و خون بنوشید. و خداوند یَهْوَه میگوید: که بر سفرهی من از اسبان و سواران و جبّاران و همهی مردان جنگی سیر خواهید شد. و من جلال خود را در میان امتها قرار خواهم داد و جمیع امتها داوری مرا که آن را اجر خواهم داشت و دست مرا که بر ایشان فرود خواهم آورد، مشاهده خواهند نمود. و خاندان اسرائیل از آن روز و بعد، خواهند دانست که یَهْوَه خدای ایشان، من هستم. و امتها خواهند دانست که خاندان اسرائیل به سبب گناه خودشان جلای وطن گردیدند؛ زیرا که به من خیانت ورزیدند.»(1)
باید توجه داشت که منظور از «پسر انسان» مانند کلمهی «مسیح»، حضرت عیسی (علیهالسّلام) نیست؛ بلکه مراد از آن، حضرت مهدی (علیهالسّلام) است، زیرا در انجیل بیش از ۸۰ بار کلمهی «پسر انسان» آمده است که تنها در ۳۰ مورد آن حضرت عیسی (علیهالسّلام) اراده شده است.(2)
1: کتاب مقدس، کتاب حزقیل نبی، ص۱۲۶۵، باب ۳۹، بندهای ۱۷-۲۳
2: مسترهاکس، قاموس کتاب مقدس، مادهی «پسر خواهر»، ص۲۱۹
در کتاب زکریای نبی ـ که یکی از پیامبران بزرگ بنیاسرائیل و از انبیای پیرو تورات است ـ بشارت ظهور آن یگانه منجی عالم چنین آمده است:
«اینک روز خداوند میآید و غنیمت تو در میانت تقسیم خواهد شد. و جمیع امتها را به ضدّ اورشلیم برای جنگ جمع خواهم کرد، و شهر را خواهند گرفت و خانهها را تاراج خواهند نمود، و زنان را بیعصمت خواهند کرد، و نصف اهل شهر به اسیری خواهند رفت، و بقیهی قوم از شهر منقطع خواهند شد. و خداوند بیرون آمده با آن قومها مقاتله خواهند نمود چنان که در روز جنگ، مقاتله نمود، و در آخر آن روز پایهای او بر کوه زیتون که از طرف مشرق به مقابل اورشلیم است خواهد ایستاد... و آن یک روز معروف خداوند خواهد بود... و یَهْوه (خدا) بر تمامی زمین پادشاه خواهد بود. و در آن روز یَهْوة واحد خواهد بود و اسم او واحد.» (1)

در کتاب یوئیل نبی که از پیامبران پیرو تورات است، بشارت ظهور حضرت مهدی (علیهالسّلام) و نزول حضرت عیسی (علیهالسّلام) و محاکمهی اسرائیل در آن روز سرنوشت ساز، چنین آمده است:
«آن گاه جمیع امّتها را جمع کرده به «وادی یهوشافاظ» (نام صحرایی در نزدیکی بیت المقدس که اکنون «وادی قدرون» نامیده میشود) (1) فرود خواهم آورد و در آنجا به ایشان دربارهی قوم خود و میراث خویش، اسرائیل (را) محاکمه خواهم نمود، زیرا که ایشان را در میان امتها پراکنده ساخته و زمین مرا تقسیم نمودهاند و بر قوم من قرعه انداخته و پسری در عوض فاحشه داده و دختری به شراب فروختهاند تا بنوشند.»(2)


